Uyku Masalları

Uykucu yavru köpekler için masallar

Sesli okumak için kısa masallar — ya da oynata basıp birlikte dinleyin.

Yükseklikten Korkan Kelebek

5 dk. okuma
🎧 Dinle

Munchkin Ülkesi'nin sınırında, çayır otlarının bir yavru köpekten daha uzun olduğu yerde, Pip adında küçük pembe bir kelebek yaşarmış.

Çayırdaki her kelebek yükseklere, papatyaların üstüne ve mavi çatıların tepesine uçmayı severmiş. Pip hariç her kelebek. Pip yeri severmiş. Yer yakındı, güvenliydi ve hiç sallanmıyordu.

Bir sabah Toto sarı tuğlalı yolda macera kokusu alarak neşeyle koşuyordu. Birden durdu. Bir papatyanın üstünde pembe bir şey kıpırdamadan duruyor, tir tir titriyordu.

Toto, sanki "Merhaba," der gibi usulca havladı; çünkü yüksek seslerin küçük canlıları korkuttuğunu biliyordu. Sanki "Neden diğerleriyle birlikte uçmuyorsun?" diye soruyor gibiydi.

"Orası çok yüksek," diye fısıldadı Pip. "Ya düşersem?"

Toto bunu biraz düşündü. Büyük tahta köprüden korktuğu zamanı ve Dorothy'nin onun yanında adım adım nasıl yürüdüğünü hatırladı.

Toto usulca havladı, sanki şöyle diyordu: "Çok yükseğe çıkmayalım. Sadece birazcık. Burnuma kadar."

Pip kanat çırptı, biraz yalpaladı ve tam Toto'nun siyah burnunun ucuna kondu. Burnu gıdıklandı. Ama Toto hapşırmadı; bu gerçekten çok cesurcaydı.

Toto sanki "Şimdi kulağıma," der gibi havladı. Pip kulağına uçtu. Bir daha havladı, sanki "Şimdi de şu ayçiçeğine," diyordu. Pip ayçiçeğine uçtu. Her defasında biraz daha yükseğe, her defasında biraz daha az korkarak.

Öğleden sonra Pip diğer tüm kelebeklerle mavi çatıların üzerinde dans ediyordu. Arada bir de sırf teşekkür etmek için aşağı süzülüp o siyah burnun ucuna konuyordu.

Çok gururlu ve çok uykulu olan Toto ise sıcacık çimlerin üzerine kıvrıldı ve uçtuğunu düşledi. Son.

Toto ve Kayıp Öğle Yemeği

4 dk. okuma
🎧 Dinle

Madenci Grob'un bir sırrı vardı. Her gün öğlen vakti elinde bir sosisle madenden gizlice çıkar, en sevdiği ağaç kütüğüne oturur ve bir madencinin olabileceği kadar sessizce onu yerdi.

"Toto iki mağara uzakta," dedi Grob kendi kendine. "Kokuyu asla alamaz."

Ama iki mağara uzakta Toto kulaklarını dikti. Burnu kokladı: kok. Sonra kok-kok. Sonra KOK!

Toto karanlık tünel boyunca, parlak taşların üzerinden, tahta kirişlerin altından kokuyu takip etti — tünel bitince de hemen kazmaya başladı.

Topraklar dört bir yana saçıldı. Grob çizmelerine baktı. Yer oynuyordu. Ve sonra — hop! — kahverengi kulaklı küçük beyaz bir baş tam ayaklarının arasından çıkıverdi.

Grob öyle çok güldü ki kaskındaki mumlar sallandı. "Pekala, pekala," dedi ve sosisi ikiye böldü.

O günden sonra Grob her zaman iki sosis getirdi. Toto da hep kapıyı kullandı. Şey — neredeyse her zaman. Son.

George tarafından seslendirildi. Toto's World için yazılmış özgün masallar.